15/08/09

Zeezout's Nachtgedachten....Opgeven

Ik ben moe, heel moe... De laatste maand lukt het allemaal niet meer zo erg en mis ik ook de inspiratie voor scherpe teksten, kwinkslagen en schenenschopperij. Ik heb er zelfs serieus over zitten piekeren om te stoppen.

Ik ben moe, heel moe... De laatste maand lukt het allemaal niet meer zo erg en mis ik ook de inspiratie voor scherpe teksten, kwinkslagen en schenenschopperij. Ik heb er zelfs serieus over zitten piekeren om te stoppen. Stoppen met vertalen, leren, columns schrijven, reageren in het forum, volgen van coachings en ga zo nog maar depri door. De verhuizing en veel tegenslagen hebben meer tol geëist dan ik had verwacht.

Bij mijn vorige column kreeg ik wat opmerkingen over het zelf schrijven naar de politiek. Niets mis mee, maar er knakte ineens iets. Plotseling wilde ik het helemaal opgeven. Kappen met alles. Waarom? Omdat ik het niet kan. Geen power heb om acties te ondernemen, geen kracht heb om discussies aan te gaan en geen energie kan opbrengen om er tegenaan te gaan. Burn-out is veel ernstiger dan velen denken. Het is een soort supertilt, waardoor je ineens vreemde moves gaat maken en toernooien ineens opgeeft door je healthy stack ineens naar het midden te schuiven omdat je ineens je geloof in je toernooi bent verloren.

Zeezouts Nachtgedachten
Krakende oogleden, wallen
als een vestingwerk en een toetsenbord vol transpiratievlekken en pizzakruimels.
Zij vormen de entourage van de geboorte van columns. Lyrische woorden, kritische uitspraken, emotionele bekentenissen en de gedachtenkronkels van een schrijvende pokerspeler met slaapgebrek.

Welkom bij Zeezouts Nachtgedachten….

 

Ik zou heel graag met de politiek in discussie gaan, zelfs politiek bedrijven en me bij een of andere partij willen aansluiten (of zelf beginnen) maar ik kan het gewoon niet. Heb er niet meer de kracht voor en ook niet de persoonlijke omstandigheden. Die frustratie snijdt diep in je vlees en geeft je de neiging om je vuist all-in de muur te planten. Dat doet echter zeer, dus dat laat ik dan maar weer, maar soms lijkt het zo’n uitdaging...

Dus schrijf ik columns. De enige manier waarop ik kan zaaien, in de hoop dat ergens in het binnenhof een keer een prikkende brandnetel groeit op een ministerszetel, zodat die gaat nadenken over de mensen die zijn salaris betalen. Het schrijven van een column is een uitlaatklep, niet een politiek programma. Een columnist hoopt anderen te prikkelen om in actie te komen, vingers op zere plekken te leggen en soms om (met humor overgoten) hints, tips en adviezen te geven.

Ga ik stoppen met de column? Is Zeezout werkelijk uitgedacht?

Ik ben er nog niet uit. Alles in mij schreeuwt erom, door te gaan en me door dit moeras heen te worstelen. Aan de andere kant roept de stilte van het isolement, dobberend in het moeras, omgeven door het warme water...

Nee, ik ben niet suïcidaal hoor. Alleen moe, zo moe...

Gelukkig weet ik dat dit soort tijden ook weer voorbij gaan en er weer fijne dagen komen. Tot dan droom ik nog maar eens door over een vette gewonnen MTT en nieuwe, sprankelende columns met diepte, humor en scherpte.

En anders hebben we altijd onze politieke feodale tempeliers nog, die altijd wel weer wat nieuws weten te verzinnen om lekker over te zagen ;)

 

Zeezout

Lees hier meer columns van Zeezout: