23/10/11

Zeezouts Nachtgedachten...Dreams of a Pokerknight part 11 - The Game

Jordi is completely in love, Lia ook trouwens. Gaat de droom verder of is de werkelijkheid nog meer bizar en verschijnt ineens zijn vader ten tonele om de pokertafel om te gooien? Na het leugentje van vorige keer (ik weet namelijk óók nog niet hoe het verder gaat), gaan we verder waar we waren gebleven...

“Leuk om je te ontmoeten! Rob heeft verteld wat er gebeurde en over je grote droom”. Fatima gaf hem een hand en de anderen knikten vriendelijk en begroetten hem. Nog steeds een beetje verdwaasd liet Jordi het over zich heenkomen. Dit soort dromen waren leuk! Zeker nu hij Lia naast zich voelde.

RobbieV zei: “Ik hoorde dat je graag professioneel wilde pokeren. Nou had ik nog een tafel staan, een tijdje terug gekregen van een pokerroom, en ik dacht: misschien leuk voor jou? Rob heeft er een chipset bij gedaan en we wilden je eigenlijk allemaal uitnodigen voor een gezellige pokergame, hier onder deze boom. We spelen dan niet om geld, maar er valt wel een prijs te winnen!”.

Wow! Een pokertafel! Een échte nog wel! Wow! Jordi wist niet meer hoe hij het had. Dan betrok zijn gezicht echter.

“Fantastisch! Alleen gaat mijn vader het nooit goed vinden...”

“Daar hebben we al een oplossing voor bedacht. Ik zet hem voorlopig bij mij in de schuur en zodra jij er de ruimte en vrijheid voor hebt kun je hem komen ophalen. Je bent toch binnenkort jarig?”

“Ja, volgende maand wordt ik achttien”. Jordi snakte naar dat moment. Eindelijk oud genoeg om te kunnen pokeren en een stap verder te zetten op weg naar zijn droom: de WSOP. Jammer alleen dat zijn vader hem zo op de nek zat. Hij had zijn plannen echter al aardig op een rij. Na zijn verjaardag ging hij op zoek naar een kamer en dan aan de slag voor zijn grote droom. Eéns wilde hij tussen deze grote pokerspelers staan en met ze spelen op grote toernooien.

“Wow! Echt helemaal te gek man! Thanks! Jullie allemaal trouwens!” Hij lachte naar Lia, die hem stralend aankeek en tegen hem aan leunde. De anderen moesten lachen.

Shuffle up and deal!

“Genoeg gepraat! Laten we een game spelen!” Eén van de pokerspelers haalde de kaarten tevoorschijn en een ander deelde de chips uit. Tot verbazing van Jordi ging ook Lia achter een stapel chips zitten. Ze knipoogde naar hem. Ze kon blijkbaar ook pokeren! Deze dag kon nu echt niet meer stuk.
Even later waren ze verwikkeld in een stevige partij poker. Hoewel er veel werd gelachen, werd er toch ook serieus gespeeld. Natuurlijk maakten Jordi en Lia nog aardig wat beginnersfouten, maar ze wisten redelijk bij te blijven met de anderen. Het viel hem op dat de spelers aan de ene kant heel relaxt waren, maar aan de andere kant heel goed leken op te letten wat de rest deed. Jordi hield zich maar gewoon aan de strategie die hij uit de pokerartikelen had geleerd en ook Lia leek die zich aardig eigen te hebben gemaakt.

Nadat er drie van de anderen waren uitgeschakeld, kreeg Lia een mooie hand. Ze wist alles in de pot te krijgen met AA. Rob callde haar all-in en toonde QQ. De brede lacht van Lia zakte echter weg nadat er op de flop KQJ kwam te liggen. Jordi voelde met haar mee en zag de teleurstelling op het mooie gezicht. De 9 op de turn en de 6 op de river veranderden niets meer aan de zaak en ze lag uit het spel.

“Jammer, goed gespeeld!” zei RobbieV. Ook de anderen knikten. “Pure pech, dat gebeurt nou eenmaal”.

Lia schudde haar haren los en lachte alweer. “Maakt niet uit. Toch leuk dat ik mee kon spelen. Nu kan ik mooi even wat hapjes maken”. Ze stond op en liep naar haar fiets. Daar pakte ze wat versnaperingen en een kleedje uit haar fietstas en begon ze wat stokbroodjes te smeren. Jordi zat nog aan tafel en speelde tegen de laatste vier anderen. Hij had nog een kleine stack over en dacht aan wat hij in de artikelen had gelezen over het spelen als shortstack. Hij ging dan ook regelmatig all-in met handen uit de pushtabel en wist zo weer aardig terug te komen in de game.

Uiteindelijk wist hij RobbieV te busten, toen die zijn KJo-push callde met AQs en Jordi als enige een pair wist te maken. Rob versloeg Fatima en zo zaten ze heads-up. Met trillende handen speelde Jordi zo goed als hij kon, maar uiteindelijk moest hij zijn boeren zien verliezen van de A9 van Rob. Een A op de turn zorgde voor de laatste hand van het toernooitje.

“Goed gespeeld!”, zei Rob. Hij schudde hem de hand en ook de anderen feliciteerden hem met zijn goede prestatie.

“En nou is het tijd voor de prijs!” Lia keek hem aan en wisselde een blik van verstandhouding uit met Rob. Jordi snapte er niet veel van. Hij had toch niet gewonnen? Rob lachte en haalde een enveloppe uit zijn zak.

Wordt vervolgd!