30/10/11

Zeezouts Nachtgedachten...Fish en knikkers

Vandaag eens een betoog over fish en knikkers. Waarom? Geen idee. Het waren de eerste woorden die in mij opkwamen toen ik aan deze column begon, dus tja, dan schrijf ik gewoon over fish en knikkers. Tenslotte moet ik toch érgens mee beginnen en deze titel heeft in ieder geval even jouw aandacht getrokken...

Morgen is in Utrecht het toernooi tussen de pokerfora (ik schrijf deze column op vrijdag, omdat ik na morgen waarschijnlijk niet meer de energie/tijd/nuchterheid zal hebben om een evenwichtige column met voldoende anti-oxidanten en omega 3 en 6 te schrijven). Een leuk initiatief, waar ik erg veel zin in heb. Mijn eerste live-toernooi van meer dan 30 man en het gaat nou eens niet om de knikkers. Dat is mij op het lijf geschreven, dus ik verwacht het wel minstens twee handen vol te houden.

Afgelopen nacht heb ik eens een no-limit Omaha Hi/Lo SNG liggen spelen op stars. Ook dit toernooitje ging niet om de knikkers (het was playmoney), maar om gewoon een spelletje te spelen. Ik werd uiteindelijk tweede, wat wel zal komen omdat ik prima tussen de fish pas. Wat me echter is opgevallen is dat ik gewoon veel meer plezier in het spelletje heb wanneer het nergens om gaat. Natuurlijk, je ziet iedere hand met zes man de flop en leren pokeren doe je er ook niet van, maar het is gewoon leuk!

Nou wil ik ook weer niet zeggen dat ik pokeren om knikkers niet leuk vind. Liefst win ik natuurlijk een vette prijs, of dat nou van fish is of niet. Het geeft behoorlijk voldoening wanneer je een mooie pot shipt en je bankroll ziet groeien. Toch verbaast het me telkens weer dat het spelen van een prijsloos toernooi zo kan boeien. Spelers die niet om de knikkers spelen maar om het spel, kunnen soms net zo fanatiek zijn als pure multitablesharks. Ze zijn niet zo bezig met odds en outs, maar hebben vaak gezellige gesprekken aan tafel, plezier in het spel en vermaken zich gewoon.

Fish

Wat is nou eigenlijk fish? Slechte spelers? Zijn het pokerspelers die van toeten noch blazen weten? Of zijn het spelers die besluiten om even niet zo strak in het pak te lopen en gewoon even uit de band willen springen? Het zal duidelijk zijn dat slechte spelers onder de eretitel ‘fish’ vallen en dat we ze liefst koesteren en in de watten leggen, om er dan uiteindelijk fishsticks van te maken en onze bankroll te voorzien van de broodnodige gezonde vetten en vitamines. Toch vind ik de benaming dan wat te summier.

Soms wil ik gewoon scherp spelen, shark zijn en keihard winnen. Dan doe ik alles wat mogelijk is om het spel naar mijn hand te zetten, moves te maken en uiteindelijk de grootste stack te hebben. Soms wil ik echter ook gewoon lol hebben, interesseert het me niet of ik uiteindelijk win en limp ik vrolijk mee, speel 32o of ga all-in met een dubieuze hand, puur om het plezier van het uitdelen van een bad beat. Dan ben ik fish en speel ik niet om de knikkers.

Wanneer deze column gelezen wordt is dat toernooi in Utrecht alweer voorbij en lig ik misschien nog na te kateren van een lange dag en nacht, al is die kans niet zo groot, daar ik tegenwoordig verantwoord probeer te leven (met de nadruk op ‘probeer’, want ook daarin ben ik een fish). Hopelijk komt er snel weer zo’n toernooi, want voor mij is dit poker zoals ik het leuk vind: plezier en competitie die hand in hand gaan.

Het is weer gelukt om iets te schrijven over de eerste woorden die in mij opkwamen, namelijk fish en knikkers. Het geeft aan wat zo belangrijk is in ons spelletje: een doel waarom je het speelt. Of dat nou de leut is, de knikkers of de eer. We spelen allemaal met een doel, zowel de sharks, de fish, de guppies en ook Zeezout: de ultieme mix van chaos, gedachten, emoties, serieuze onbeholpenheid, fanatieke fishyness, eindeloze gedrevenheid, vastberaden planning en wilde, onlogische ideeën.

Fijne week en have fun playing poker!

Zeezout