08/01/12

Zeezouts Nachtgedachten...Twijfel en emotie

Ga ik door of niet? Kap ik ermee? Zal het me ooit lukken? Het zijn vragen die iedereen wel eens tegenkomt. Twijfels, onzekerheid, faalangst, maar ook negatieve kritiek en je omgeving, kunnen je functioneren behoorlijk tegenwerken. Is twijfelen een zwakte? Heb je er ook iets aan? Ik twijfel zelfs of ik deze column wel ga schrijven.

De één heeft duidelijk meer last van twijfel dan de ander. Sommigen denderen gewoon door en hebben weinig last van twijfels, terwijl anderen bij iedere stap het idee hebben dat ze zo door een trein kunnen worden overreden of bij elk stapje in zee denken dat er minstens een haai voor de kust moet zwemmen. De meeste mensen kaatsen heen en weer tussen deze uitersten.

Twijfel is niet altijd verkeerd. Het kan je ook wijzen op een gebrek aan kennis of ervaring en je aanzetten om daaraan te werken. Zolang twijfel niet de overheersende factor is, kun je hem dus ombuigen tot iets positiefs en er je voordeel mee doen. Iemand die nooit twijfelt komt ook wel eens in moeilijke situaties terecht waarin een twijfelaar nooit zou zijn gekomen. We kennen dit allemaal wel uit ons pokerspel, waar het zichtbaar wordt in de verschillen tussen bijvoorbeeld een Rock en een LAG-speler. Zoals altijd is een goede balans tussen twijfel en doortastend zijn het meest optimaal.

Teveel twijfelen kan je ontwikkeling behoorlijk hinderen. Zo speel ik nog steeds de lage limieten, simpelweg omdat ik een twijfelaar ben, terwijl ik al veel verder had kunnen en moeten zijn. Aan de andere kant redde het me vaak uit situaties waarin ik anders flinke schade had opgelopen of serieuze problemen zou hebben gekregen. Het zoeken naar de juiste balans is één van mijn doelen voor dit jaar.

Emotionele twijfel

Dan bestaat er nog zoiets als 'emotionele twijfel'. Het woord dekt de lading niet, maar ach, ik vind het nu wel toepasselijk. Bij deze vorm heb ik het over het belemmerd worden door emotionele gebeurtenissen. Zo was er deze week die thread met spotprentjes over religie.

Hoewel ik religie vaak zelf ook redelijk ridicuul vindt, kan ik er erg slecht tegen wanneer mensen bespot worden over wat ze geloven of wie, wat, of hoe ze zijn. Of dat nou gaat om een geloof of religie (ja, ik geloof wél in God), een andere nationaliteit, hoe goed je pokert, of hoe slegt iemant is in Neederlants. Het is echter niet het maken van wat grappen dat me tegenstaat (ik ben gek op humor), maar het geen rekening houden met de gevoelens van je medemens. Soms gaat men daarin te ver. Overigens gebeurt dat lang niet altijd met opzet.

Hoe dan ook: ik voelde me op dat moment gekwetst en gaf dat aan in de thread. Dat moet gewoon kunnen, zonder meteen te worden bestempeld als hypocriet. Natuurlijk kunnen anderen het anders zien, maar laat iedereen wel in zijn waarde, neem het als kennisgeving aan en geef desnoods aan waarom jij het niet als kwetsend ziet. Daarover hoeft geen flamewar te ontstaan wanneer je een andere mening respecteert. Een flamewar is geen humor meer en tast het communitygevoel aan.

Relativeren

Even terug naar mijn hersenkronkels. Hoewel ik al jaren met plezier meedraai en meeleef met de community, begon ik deze keer te twijfelen of ik nog wel verder wilde. Wanneer mensen worden gebasht (om wat voor reden dan ook), dan vreet dat aan me. Meestal verdwijnt dat rotgevoel echter wel weer en dit is dan ook een emotionele reactie die op anderen misschien melodramatisch overkomt, maar ik ben ik en hé: we zijn niet allemaal hetzelfde!

Hoe dan ook, ik raakte dit keer uit balans en twijfelde dus serieus over weggaan. Dit soort twijfel kan je behoorlijk dwars zitten en roept om keuzes en evaluatie. Eén van de punten op mijn 'to do'-lijst is dan ook om met dit soort momenten beter te leren omgaan. Tijd nemen om van een afstand te evalueren en relativeren. Ook bij het pokeren zul je emotioneel getroffen worden en ook dan kun je niet in een hoekje gaan zitten grienen, maar moet je verder.

De thread zelf heb ik losgelaten en lees ik niet meer. Die vrijheid heb ik. Wat hij toevoegt aan het communitygevoel is me niet duidelijk, maar ieder zijn ding en we zijn inderdaad niet allemaal hetzelfde. Het is soms beter om je schouders op te halen en verder te gaan. Dat is iets wat ik echt nog moet leren.

Overigens is het aanhalen van die thread voor mij puur bedoeld als voorbeeld en niet om op mijn beurt de discussie weer te doen oplaaien. Ik schrijf gewoon graag over dingen die ik zelf meemaak. Discussieren over die plaatjes kan in de thread zelf. Laat niemand zich dus aangevallen voelen!

Misschien een beetje een chaotische column, vol twijfel en emoties, maar dat is nou het leuke van columns schrijven: je hoeft je niet in te houden om dingen die je dwars zitten te uiten. Ik ben mijn ei weer kwijt en wens jullie allemaal een fijne week toe!


Zeezout

Lees hier meer columns van Zeezout: