poker & filosofie

    • helemaalnicks
      helemaalnicks
      Bronze
      Lid sinds: 21.09.2007 Posts: 7,195
      Poker is een strategiespel.

      In de prehistorie gingen de eerste mensen elkaar met knuppels te lijf. Er is geen gemeengoed, er is slecht ieder individu dat voor zichzelf opkomt. Om te zorgen dat overlevingskansen stijgen is het nodig dat mensen samenwerken. Zo zien we dat al in het Egyptische rijk een hierarchie is ontstaan, waarbij mensen een leider hebben, en in hem vertrouwen.

      Zo'n leider is een enorm voordeel. In een staat kan zo'n leider je beschermen tegen aanvallen van barbaren, doordat hij een eensgezind volk kan creeeren. Zo hoef je niet bang te zijn voor aanvallen, omdat alle mensen die onder hierarchie van de leider strijden jouw bondgenoot is.

      Een gemeenschappelijke vijand is makkelijk te verslaan, als er 1 man is, die een plan heeft tot het vernietigen van die vijand. Een goede rolverdeling kan worden gemaakt, zodat een leger zal bestaan uit boogschutters, cavalerie (voor flankaanvallen) en voetvolk. Zo kun je een aanval opbouwen die je vijand verrast, en kun je hem totaal overrompelen.

      Bij poker is iedereen de leider. Je moet zorgen dat je een verrassende aanval maakt, en niet steeds maar dezelfde kaarten hebt om mee aan te vallen.

      Wat verder van belang is, is je status. Hannibal deed steeds zijn best om te zorgen dat de Romeinen niet wisten hoe hij "het spel speelde". Als zijn leger groot was probeerde hij een ambush te creeeren, dat is, het leger van de tegenstander klem zetten tussen twee legers in of tussen een leger en een meer in. Als zijn leger klein was zorgde hij ervoor dat het leger groter leek, bijvoorbeeld door lijken op staken te spiezen, waardoor het leek alsof ze met veel meer waren.

      Hannibal is eigelijk een van mijn favoriete pokerspelers. Hij speelde heel dom als je ten alle tijden wist hoe groot zijn leger was, maar hij wist toch telkens weer te winnen.

      Op een gegeven moment was hij zo ver gevorderd in het spel, dat hij de tegenstander volledig in het nauw had. Hij had de kans om Rome te veroveren. Maar hij deed dit niet...

      De angst voor het onbekende heeft hem er vanaf gehouden om aggresiever te spelen op het moment dat hij er goed voor stond. Daardoor wisten de Romeinen een leger op te bouwen en hem te verdrijven.

      Ook in poker, is tijd geld. Elke fold die je maakt kost je geld, en als je niet snel een move maakt op iemand die short stackstacked is, dan geef je hem de kans terug te komen in zijn spel.

      Als je tegenstander dan vervolgens er ook nog achter is hoe jij speelt, dan ben je ineens heel makkelijk te verslaan. Lees verder...

      Hannibal was onverslaanbaar, omdat hij zijn hele leger, als een blok op zijn tegenstander in liet rossen, wat goed werkte, omdat de afrikaanse olifanten het centrum van het leger van de tegenstander volledig vernietigden. Als je centrum breekt, dan ben je er geweest. Waar je dus voor moet zorgen, is dat je zorgt dat zijn beste units niet laat vechten.

      Wat scipio dan ook deed, was zijn eigen tactiek aanpassen (wat hoogst uitzonderlijk was bij de conservatieve Romeinen, en anders te gaan spelen. Hij wekte de indruk dat hij als altijd ging spelen (Romeinen vallen in 1 linie aan, en duwen over de volledige breedte naar voren), maar speelde eigelijk anders. Hij brak zijn linie op het laatste moment, en liet gaten vallen, precies waar de olifanten van Hannibal naar toe liepen. Olifanten lopen liever over grond dan over mensen heen, dus die olifanten liepen dwars door het leger in, en waren na 5 minuten honderden meters van het slagveld verwijderd.

      De romeinse "raise met alles,en overrompel" techniek faalde keer op keer, maar toen Scipio jr. tight aggressive ging spelen, liet hij Hannibal kansloos.

      De pokerles van dit verhaal is: zorg dat je niet altijd hetzelfde speelt, maar speel ook vooral in op je tegenstanders. Poker is een strategiespel, waarin je een over vele slagen gevochten oorlog moet winnen, maar waarbij slechts enkele slagen heel belangrijk zijn. Ik zie poker als een oorlogsspel/strategiespel. Je kunt wel bluffen, maar niet meer dan je kan bluffen bij risk.

      Ook is duidelijk dat zonder goede leiding, een leger kansloos is voor de overwinning. Een leger zonder goede leiding versla je door het aan vallen op zijn zwakke punten, en zijn sterke punten te ontwijken. Barbaren versla je niet door er als een gek op af te rennen (zie braveheart), maar door voorzichtig en tactisch een breuk te forceren. Een verdedigend leger versla je door het uit te hongeren, en een aanvallend leger versla je door je tegenstander in de val te laten lopen.

      Zo zie je maar dat poker slechts weer een vorm is van een uiting van onze oerinstincten. Doordat we volledig gesublimeerd zijn in een christelijke traditie worden deze instincten telkens onderdrukt, maar poker is hier simpelweg een uitweg voor. Dus verzamel je troepen en vermorzel de barbaren. Zo bouw je je eigen rijk op, met als uiteindelijke doel, wereldheerschappij.
  • 1 antwoord