Met strategie naar blijvend succes in online poker – meld je nu gratis aan!

De beste strategieën Met de juiste strategie wordt poker een kinderspel. Onze auteurs tonen jou stap voor stap hoe het moet.

De knapste koppen Leer van en samen met internationaal succesvolle pokerpro's, in onze live coachings en op het forum.

Gratis pokergeld PokerStrategy.com kost je niets. Er ligt zelfs gratis pokergeld op je te wachten.

Ben je al lid van PokerStrategy.com? Log hier in

StrategieMindset & Psychologie

Het Peterprincipe

Het Peterprincipe

In dit artikel

  • Het peterprincipe
  • Terugschakelen is niet erg.

In de economie kennen we het begrip “peterprincipe”. Het houdt in, dat werknemers van een bedrijf zullen promoveren totdat ze een plaats hebben bereikt die ze niet meer aankunnen. Dat is het punt waarop ze stoppen met stijgen op de maatschappelijke ladder. Dit principe geldt ook voor de rijksdienst. Iedereen die wel eens een conflict heeft gehad met een ambtenaar weet precies wat ik bedoel.

 

UITLEG  
Het peterprincipe: mensen promoveren tot het punt waarop ze onbekwaam zijn

 

Wanneer iemand ervan uit zou gaan dat dit principe ook geldig is voor veel meer in de wereld om ons heen, zou dat leiden tot een nogal pessimistisch denkbeeld. Het zou suggereren dat de belangrijkste controlepunten in onze maatschappij bezet zijn door onbekwame mensen. Maatschappijcritici hebben dan ook lang aangehouden dat dit in feite ook het geval is.

Persoonlijk geloof ik dat er wel wat waarheid zit in deze stelling en dat het een goed startpunt zou kunnen zijn voor verscheidene overwegingen. Ondanks dat zal de meerderheid van de kantoren gevuld zijn met bekwame mensen, simpelweg omdat ze


a) nog niet lang genoeg op hun positie zitten;
b) onderschat worden;
c) geen connecties hebben met de directie.

Met de ogen gericht op poker zie ik de volgende problemen:

SOMMIGE MENSEN SPELEN OP HET NIVEAU VAN HUN ONBEKWAAMHEID

Oftewel, ze verhoogden de limieten totdat ze een niveau hadden bereikt waarop ze veranderd waren van een winnende speler naar een verliezende speler. De enige correcte stap zou nu zijn om terug te keren naar de limiet die ze konden verslaan. Echter, teruggaan is iets dat iedereen neigt te weigeren. Voor sommigen is dit zelfs een groot psychologisch probleem. Het lijkt wel alsof ze liever hun geld verliezen dan dat ze hun “falen” zouden erkennen.

Onzin! Ten eerste kun je het geen falen noemen wanneer je snel opklimt en uiteindelijk wat weerstand krijgt. Je kunt niet verwachten de elite op korte termijn voorbij te gaan. De ontwikkeling van pokervaardigheden neemt namelijk veel tijd. Gezien vanuit een ander punt is echt falen eigenlijk nog niet eens zo verschrikkelijk. De negatieve waardering van falen hangt samen met de “cultuur van falen”. In Nederland komt het vaak voor dat mensen de “loser” minachten, of dat hij veel betweterige uitspraken moet verdragen (“Ik zei het je!”). In de VS aan de andere kant, wordt de moed om risico te nemen wel gewaardeerd (“Ik bewonder je moed. Volgende keer zal het zeker werken!”).

Al met al: falen is geen schande! Ga een stap terug en bereid je rustig voor op de volgende poging!

SOMMIGE MENSEN VERLAGEN HUN WINRATE

Dit is de verzwakte vorm van het peterprincipe. Stel, je maakt twee Big Bets per uur op $10/$20. Nu klim je op naar $15/$30 en maakt “nog” maar 1BB/h. De rentabiliteit is dan afgenomen. Natuurlijk, deze situatie is duidelijk minder ernstig dan de eerste. Bovendien: de werkelijke winrate kan alleen maar bepaald worden op basis van een groot aantal handen. Het zou namelijk kunnen zijn dat je direct na je overstap een bovengemiddelde hoeveelheid pech hebt.