Met strategie naar blijvend succes in online poker – meld je nu gratis aan!

De beste strategieën Met de juiste strategie wordt poker een kinderspel. Onze auteurs tonen jou stap voor stap hoe het moet.

De knapste koppen Leer van en samen met internationaal succesvolle pokerpro's, in onze live coachings en op het forum.

Gratis pokergeld PokerStrategy.com kost je niets. Er ligt zelfs gratis pokergeld op je te wachten.

Ben je al lid van PokerStrategy.com? Log hier in

StrategieFixed Limit

Top-pairs op de flop zonder initiatief

» EXTRA MATERIAAL

Inleiding

Door: Cornholio

In de beginners-sectie wordt gezegd: met top-pairs en overpairs moet je zelf betten of nog een keer verhogen. Dit is natuurlijk een grove vereenvoudiging, maar het is vooral van toepassing in de situatie waarin we voor de flop als laatste hebben geraiset en dus het initiatief hebben. Dan moet je met top-pairs en beter bijna altijd zelf betten.

Wanneer we niet het initiatief hebben, is het niet zo eenvoudig.

De volgende factoren zijn van doorslaggevend belang voor de juiste speelwijze:
  • De eigen relatieve positie ten opzichte van de preflop-agressor (degene met initiatief)
  • De communitycards, dus de structuur van het board
  • Het aantal tegenstanders

In de volgende drie handen wordt door voorbeelden geïllustreerd wanneer welke speelwijze de voorkeur heeft.

Hand 1

Donk

Hoe lees je een voorbeeldhand?

0,10/0,20 Fixed-Limit Hold'em (10 handed)

Preflop: Hero is BB with 8, T
UTG raises, 2 folds, MP1 calls, MP2 folds, MP3 calls, 3 folds, Hero calls.

Flop: (10,50 SB) 4, 6, 8 (4 players)
Hero bets, UTG raises, 2 folds, Hero 3-bets, UTG calls.


Over het algemeen moet met handen als top-pair het doel zijn, het aantal tegenstanders te minimaliseren. Deze soort handen zijn over het algemeen heel kwetsbaar, daarom stijgen onze winstkansen sterk wanneer er minder tegenstanders in de hand zijn. Het is het beste wanneer zoveel mogelijk spelers met twee bets tegelijk worden geconfronteerd.

Bij fixed limit is het gebruikelijk dat de degene die voor de flop heeft geraiset, ook op de flop bet wanneer de spelers vóór hem alleen checken (we maken zulke 'contibets' tenslotte zelf ook). Er wordt op de flop dan ook vaak geraiset met slechts overcards. Hier kun je gebruik van maken, doordat je de agressor gebruikt om je hand te beschermen.

Beslissend is daarbij de eigen positie ten opzichte van hem. In deze hand hebben we weliswaar het top-pair getroffen, maar willen we veel kaarten niet zien op de turn.
De preflop-agressor zit hier direct achter ons. Wanneer we betten zal hij vaak raisen en de tegenstanders achter ons met twee bets confronteren. Die moeten dan óf handen wegleggen die ons nog gemakkelijk kunnen inhalen, óf twee bets betalen. Beide is voor ons aantrekkelijk.

Een dergelijke 'donkbet' (een inzet tegen het initiatief in) is dus de beste speelwijze wanneer je nog veel tegenstanders na jou hebt, terwijl je een kwetsbare hand hebt en de preflop-agressor direct na jou komt.

Wanneer er dan wordt geraiset, moet je in de meeste gevallen 3-betten, dus nog eens verhogen, om zo het initiatief te verkrijgen.

Wanneer moet je nog meer donken?
Je moet ook op de flop zonder initiatief betten als er veel tegenstanders op de flop zijn en het niet duidelijk is of de preflop-agressor inderdaad een contibet maakt, dus ook bet zonder te hebben getroffen.


Hand 2

Checken en raisen

Hoe lees je een voorbeeldhand?

0,10/0,20 Fixed-Limit Hold'em (10 handed)

Preflop: Hero is BB with J, T
UTG folds, UTG+1 calls, 2 folds, MP2 raises, 4 folds, Hero calls, UTG+1 calls.

Flop: (6,50 SB) T, 8, 5 (3 players)
Hero checks, UTG+1 checks, MP2 bets, Hero raises, UTG+1 folds, MP2 calls.


Opnieuw hebben we een kwetsbaar top-pair (er zijn kansen op een straight, overcards of kleinere pairs bij de tegenstanders mogelijk, waartegen we onze hand willen beschermen), en hebben we niet het initiatief.

Zoals gezegd, betten de meeste tegenstanders iedere flop wanneer ze voor de flop hebben geraiset, vooral tegen slechts twee tegenstanders.

Dit moet je ook hier benutten. Het verschil met hand 1 is onze positie ten opzichte van de preflop-agressor. We hebben een speler tussen ons in.
Zouden we hier betten (donken), dan zal deze speler voor één bet kunnen callen en zo ook nog een mogelijke raise achter hem moeten callen. Het is echter het doel om hem weer met twee inzetten tegelijk te confronteren en hem zo uit de hand te dringen.

Dit bereik je hier alleen door te checken en vervolgens de inzet van de tegenstander te raisen.

Je moet deze move op de flop dus altijd gebruiken wanneer je direct achter de agressor aan de beurt bent en je er zeker van kan zijn dat hij ook een continuationbet maakt, dus de flop altijd bet. (Dus wanneer je slechts met zijn drieën of vieren op de flop bent.)


Hand 3

Checken en callen

Hoe lees je een voorbeeldhand?


0,10/0,20 Fixed-Limit Hold'em (10 handed)

Preflop: Hero is UTG+2 with Q, K
2 folds, Hero raises, 3 folds, CO 3-bets, 3 folds, Hero calls.

Flop: (7,50 SB) K, 8, 3 (2 players)
Hero checks, CO bets, Hero calls.


In zeldzame gevallen is het juist om passief te spelen met top-pairs, en niet te proberen het initiatief te krijgen, dus te checken en slechts te callen.

Dit is echter bijna alleen in één tegen één situaties mogelijk, en met bijzondere boardsamenstellingen (de samenstelling van de gemeenschappelijke kaarten, de communitycards).

De reden waarom hier een passieve speelwijze beter is, is dat we hier onze hand bijna niet hoeven te beschermen. Wanneer we voor liggen heeft de tegenstander namelijk maximaal drie kaarten die hem helpen (wanneer hij bijvoorbeeld AQ of AJ heeft).

Daar we niet willen dat hij een dergelijke hand, die geen goede kansen heeft om ons in te halen, weglegt, en omdat we zo het verlies minimaliseren wanneer we achterliggen, is hier check/call het beste. Dus we checken en we callen een inzet van zijn kant.

Dit is een 'Way Ahead / Way Behind'-situatie, waarover in de silversectie een artikel staat.


» SAMENVATTING

Bij het spelen van top-pair zonder initiatief, moet je dus altijd op deze drie dingen letten: positie ten opzichte van de agressor, boardstructuur en het aantal tegenstanders. We hebben gezien hoe je daarmee het beste kunt kiezen tussen de diverse moves.