Met strategie naar blijvend succes in online poker – meld je nu gratis aan!

De beste strategieën Met de juiste strategie wordt poker een kinderspel. Onze auteurs tonen jou stap voor stap hoe het moet.

De knapste koppen Leer van en samen met internationaal succesvolle pokerpro's, in onze live coachings en op het forum.

Gratis pokergeld PokerStrategy.com kost je niets. Er ligt zelfs gratis pokergeld op je te wachten.

Ben je al lid van PokerStrategy.com? Log hier in

StrategieNo-Limit BSS

Exploitive play deel 2: de weak-tighte tegenstander

» COLUMN

Exploitive play: De weak-tighte tegenstander

Door Thorsten77

Onder “exploitive play” verstaan we het spelen op een dusdanige manier, dat je fouten in de speelwijze van de tegenstander vindt en uitbuit. In het kader van een driedelige column wil ik ingaan op het spel tegen verschillende tegenstandertypes. In ieder deel wordt allereerst het bijbehorende type tegenstander beschreven en dan ingegaan op de fouten van dergelijke spelers. Uit deze fouten leiden we dan af hoe je het spel het beste aan een dergelijke tegenstander kunt aanpassen.

De tegenstander in deze column is de weak-tighte speler. Wanneer je van NL5/NL10 naar NL25 FR opklimt, zul je vaststellen dat het spel sterk verandert. Je ziet nog maar weinig showdowns, multiwaypotten zijn zeldzamer en de spelers folden eerder op vroege streets. De meeste tegenstanders streven naar een weak-tight spel.

Wat is een weak-tighte tegenstander?

Onder een weak-tighte tegenstander verstaan we een speler die aan de ene kant relatief hoge eisen stelt aan zijn starthanden, maar aan de andere kant ook relatief bang speelt. Deze spelers hebben meestal preflop een heel goede hand, maar geven postflop op wanneer ze denken dat ze niet meer voor liggen. De weak-tighte tegenstander hoopt erop dat hij met premium handen op de flop komt, daar een nog sterkere hand (of de nuts) treft en zo de tegenstander kan stacken.

De fouten van weak-tighte tegenstanders

Het eerste probleem van de weak-tighte tegenstander is, dat je hem relatief simpel kunt lezen. Raiset een dergelijke tegenstander bijvoorbeeld vanaf UTG, dan duidt dit op een relatief beperkte range van bijvoorbeeld QQ+ en AK. Op dezelfde manier weet je relatief snel dat je bij een 3-bet van een dergelijke tegenstander over het algemeen achter ligt. Aangezien de tegenstander hier relatief veel chips in een hand investeert, ondanks de onzekerheid van de volgende vijf kaarten, heeft hij wel twee maal nagedacht met welke handen hij een dergelijke 3-bet kan maken - over het algemeen zie je dan KK of AA.

Een ander probleem van deze speelwijze is dat de weak-tighte tegenstander te vaak preflop een hand opgeeft die beter is dan de range van zijn tegenstander. In plaats van te denken: "Ik lig voor de range van de tegenstander, door een raise krijg ik het initiatief en oefen ik druk uit op de tegenstander, die dan zonder positie moet doorspelen", heeft deze tegenstander eerder gedachten als: "Mijn hand zou nog goed kunnen zijn, maar ik lig gedeeltelijk ook achter op een monster. Ik wacht liever op een sterkere hand."

Uiteindelijk heeft de strategie van de weak-tighte tegenstander het probleem dat hij zich postflop veel te vaak uit de pot laat bluffen. Hij werkt met het principe ‘fit or fold’. Weliswaar is de weak-tighte tegenstander in staat om een continuationbet te maken, maar hij geeft dan uiterlijk op de turn op wanneer hij niet heeft getroffen.

Een 2-barrel-bluf komt niet in zijn woordenboek voor. Wanneer hij echter een keer een flop treft (bijvoorbeeld met een overpair), dan kan hij slechts heel moeilijk van zijn hand scheiden. Hij denkt dat het overpair goed is (tenslotte ziet hij voortdurend showdowns waar de tegenstanders zwakkere handen laten zien) en gaat hij daarmee vaak zelfs door tot aan de all-in - hij wil zich tenslotte niet steeds uit de pot laten drukken.

Exploitive play tegen weak-tighte tegenstanders

De eigenschappen van de weak-tighte tegenstanders laten zich relatief simpel exploiten. Je weet vrij snel waar je staat en kunt zo beslissen:

  • of je de tegenstander kunt wegbluffen;
  • of je voor ligt en de tegenstander wilt stacken;
  • of de weak-tighte tegenstander voor ligt en je hem de kleine pot laat winnen.

Laten we allereerst een paar preflopsituaties bekijken.

Hand 1

0,05/0,10 No-Limit Hold'em (10 handed)

UTG is weak-tight

Preflop: Hero is BU with A, Q
UTG raises 0,40$, 6 folds, Hero ???

Op de range van de weak-tighte tegenstanders liggen we duidelijk achter. Vaak hebben we daarbij het probleem dat we bij het treffen van een top-pair worden gedomineerd. Daarom moeten we hier folden. We kunnen met onze hand in feite geen flop treffen die ons werkelijk helpt. Natuurlijk bestaat de optie dat we callen en proberen de tegenstander uit de pot te bluffen, maar aan de ene kant zal hij hier vaak een top-pair/overpair treffen en moeten we opgeven. En aan de andere kant zouden we daarmee onze hand in een pure bluf veranderen.

We bekijken dezelfde situatie eens met een andere hand.

Hand 2

0,05/0,10 No-Limit Hold'em (10 handed)

UTG is weak-tight

Preflop: Hero is BU with 7, 6
UTG raises 0,40$, 6 folds, Hero ???

Puur qua equity is AQo duidelijk beter dan 76s, maar bij No-Limit telt de speelbaarheid! Ik zou hier callen. Zoals met iedere hand hebben we de blufcomponenten, maar die mogen we niet overschatten. Hier hebben we echter een heel goed te spelen hand. We kunnen een flushdraw of straightdraw treffen en ook een two pair maken, zonder dat we door de UTG worden gedomineerd.

We kunnen dan postflop relatief simpel verder spelen. Treffen we een flush- of straightdraw, dan callen we altijd zijn continuationbet. Wanneer hij dan op de turn naar ons toe checkt betten we. Vaak genoeg hoeven we de draw in deze situatie niet te treffen, want de weak-tighte tegenstander foldt meestal.

Bet hij op de turn nog eens, dan kunnen we gewoon volgens odds & outs verder spelen. De call op de flop is hier duidelijk beter dan met AQo, daar we twee componenten hebben die ons winst kunnen bezorgen: aan de ene kant de ‘bluf’-component en aan de andere kant kunnen we altijd nog de draw treffen. Mochten we op de flop een two pair of betere made hand treffen, dan moeten we direct raisen. Wanneer de weak-tighte tegenstander hier een overpair heeft zal hij het slechts zelden weg kunnen leggen.

We bekijken een ander preflopvoorbeeld:

Hand 3

0,05/0,10 No-Limit Hold'em (9 handed)

MP3 is weak-tight

Preflop: Hero is BU with 8, 8
4 folds, MP3 raises 0,40$, 1 folds, Hero ????

We kunnen hier callen voor setvalue, maar ik zou hier eerder raisen. Uit MP3 is ook de range van de weak-tighte tegenstander breder en bevat hij bijvoorbeeld handen als AQ, AJ, KQ of 99. Deze handen zal de weak-tighte tegenstander meestal op een reraise wegwerpen, daar hij een monster bij ons zal vermoeden.

Zo kunnen we ook iets looser blinds stelen wanneer er een weak-tighte tegenstander achter ons of in de blinds zit. Meestal zal hij folden, en wanneer we een reraise krijgen hebben we een eenvoudige fold.

Hand 4

0,05/0,10 No-Limit Hold'em (9 handed)

BU is weak-tight

Preflop: Hero is UTG with 2, 2,
Hero calls $0,10, 6 folds, BU raises to $0,50, 2 folds, UTG calls $0,40.

Flop: ($1,15) 9, 8, 6 (2 players)
Hero ???

De hand verloopt preflop standaard. Op de flop zouden we normaal check/folden. Dit moeten we op dit board echter niet doen. De weak-tighte tegenstander heeft hier óf een overpair, óf twee overcards. We kunnen dus nog goed voor liggen.

De weake speelwijze van de tegenstander kunnen we uitbuiten. We donken gewoon op hem in en hij zal overcards folden. Worden we gecalld of geraiset, dan kunnen we opgeven. Terwijl deze speelwijze bij veel tegenstanders niet winstgevend is, omdat je te vaak wordt gecalld en op de turn niet weet waar je staat, kunnen we hier de zwakte van onze tegenstander exploiten.

Daarom kunnen we tegen zulke tegenstanders vaak semi-bluffen. Zoals bekend zou moeten zijn is voor een semi-bluf belangrijk dat er foldequity bestaat. Dat is bij weak-tighte tegenstanders absoluut het geval. Uit angst om in een monster te lopen zullen ze vaak zelfs nog betere handen folden. Daarom moeten we onze draws agressief spelen tegen dit type tegenstander.

» SAMENVATTING

Ik heb twee doelen wanneer ik tegen weak-tighte tegenstanders speel. Ten eerste wil ik graag een heleboel kleine potten winnen door (semi-)blufs en steals. De zwakte in de speelwijze benut ik dus, doordat ik niet slechts met mijn valuehanden win maar ook met handen die het board hebben gemist.

Het tweede doel is om in position met zeer goede draws of pocketpairs tegen weak-tighte tegenstanders die hebben laten merken dat ze een sterke hand hebben, te spelen. Ik weet met deze handen op de flop snel waar ik sta en kan bij een treffer de tegenstander vaak stacken.