Met strategie naar blijvend succes in online poker – meld je nu gratis aan!

De beste strategieën Met de juiste strategie wordt poker een kinderspel. Onze auteurs tonen jou stap voor stap hoe het moet.

De knapste koppen Leer van en samen met internationaal succesvolle pokerpro's, in onze live coachings en op het forum.

Gratis pokergeld PokerStrategy.com kost je niets. Er ligt zelfs gratis pokergeld op je te wachten.

Ben je al lid van PokerStrategy.com? Log hier in

StrategieNo-Limit BSS

Misleiding - Basis

» EXTRA MATERIAAL

Misleiding - Basis

door MiiWiin

Misleiding (ook wel "deception") is één van de basisprincipes van poker. In dit artikel wil ik graag het doel en de basis van misleiding behandelen en waarom het zo belangrijk is.

Allereerst wil ik David Sklansky citeren uit "Fundamental Theorem of Poker": "…every time opponents play their hands differently from the way they would have if they could see all your cards, you gain; and everytime they play their hands the same way they would have played if they could see all your cards, you lose." [1]

Iemand die het standaardspel beheerst zal normaal gesproken geen moves gebruiken. Hij bet of raiset sterke handen om zoveel mogelijk value eruit te halen, en hij checkt of foldt zwakke handen, omdat hij niet veel geld wil investeren in een pot die hij waarschijnlijk toch niet zal winnen.

Voorspelbaarheid

Op zich is er niks mis met dit type spel, maar Sklansky merkt wel op dat je dan gemakkelijk te lezen bent. Iemand die altijd sterke handen bet of raiset en zwakke handen altijd checkt of foldt, wordt erg voorspelbaar. Na verloop van tijd laat hij steeds meer handen zien waardoor dit vermoeden wordt bevestigd.

Onze tegenstanders kunnen dan goed inschatten hoe wij spelen (zij hebben een read op ons). Zij bepalen onze range en passen hun spel hier op aan. Ze weten niet onze exacte hand, maar ze weten wel met welke handen wij ongeveer zo spelen. Op de lange termijn zullen ze steeds beter onze range van handen kunnen inschatten en hierdoor zullen zij minder fouten maken tegen ons.

Maar dit is niet de bedoeling. Onze tegenstanders moeten juist fouten maken. Dat zorgt er namelijk voor dat wij winst maken. Wij profiteren van elke fout die onze tegenstander maakt. Aan de andere kant kost elke fout die wij maken geld. Maar zolang wij het toelaten dat onze tegenstanders ons spel kunnen lezen, geven wij de tegenstanders geen ruimte om veel fouten te maken.

Om met betrekking tot dit onderwerp nog een citaat van David Sklansky aan te halen: "Your opponents' mistakes are your opportunities for profit. Good no-limit players try to win the battle of mistakes." [2]

Nu moeten we overwegen hoe we voordeel kunnen halen uit deception. We moeten onze tegenstander verwarren en misleiden, en we mogen niet gemakkelijk te lezen zijn. Ons doel moet zijn om de tegenstander te verleiden om fouten te maken, terwijl we tegelijkertijd proberen om zelf geen fouten te maken.

Maar we moeten ook stilstaan bij situaties die vragen om een normale play. Soms kunnen we een hint geven over onze hand en nog steeds winst maken. Dit, omdat we in sommige situaties onze hand moeten beschermen wanneer we denken dat onze tegenstander een draw heeft, waarvoor hij nog maar één kaart nodig heeft voor een made hand.

Eigenlijk moeten we drie punten overwegen om een beslissing te nemen of we misleidend of rechttoe rechtaan spelen.

1.

Allereerst de vaardigheden van onze tegenstanders: Is onze tegenstander in staat om onze range te bepalen? Moeten we proberen om hem te misleiden? Tegen zwakke tegenstanders, vooral tegen callingstations, kun je beter een normale play maken. Tegen hen moet je op elke street betten.

Het heeft geen zin om een sterke hand te representeren wanneer je tegen iemand speelt die erg agressief is en helemaal niet op jouw spel let. Hij zal alleen kijken naar zijn eigen kaarten en niet meer fouten gaan maken wanneer we hem proberen te misleiden.

Maar hoe zit het met sterke tegenstanders? Hoe speel je tegen iemand die erg agressief is, maar wel jouw spel analyseert? In dat geval moet je proberen ervoor te zorgen dat hij jou niet kan lezen. Deze speler mag niet je complete strategie begrijpen, opdat hij nog steeds fouten zal maken. Tegen een sterke tegenstander die zijn spel aan het onze aanpast, loont het meer om over misleiding na te gaan denken.

2.

Het tweede belangrijke punt is de grootte van de pot: Hoe groter de pot is, hoe minder belangrijk deception wordt. De foldequity gaat omlaag en veel spelers spelen liever op basis van hun eigen kaarten dan dat ze proberen de range van hun tegenstander in te schatten. Er zijn maar twee manieren om een grote pot te spelen. We folden zwakke handen die waarschijnlijk verliezen wanneer ze niet verbeteren, en we spelen sterke handen agressief, om zo veel mogelijk value te behalen en ze tevens te beschermen.

Kleinere potten kunnen op een iets meer tricky manier gespeeld worden. Je kunt proberen de pot te winnen met een zwakke hand. Wanneer je erin slaagt om kleine potten te winnen met een zwakke hand dan heeft dit een positief effect op je image. Een tegenstander zal je namelijk niet geloven wanneer je een sterke hand hebt, en zal een grote pot spelen tegen onze betere hand.

3.

Het derde belangrijke punt is het aantal tegenstanders: Misleiding is ervoor bedoeld dat we moeilijk te lezen zijn. Dit kun je succesvol doen in een heads-up situatie, maar hoe meer tegenstanders er in de hand zitten, des te minder foldequity je hebt, en foldequity heb je nodig om een sterke hand te representeren. Wie wil er een zwakke flushdraw check/raisen in een 5-handed pot?

Tegen een groot aantal tegenstanders kunnen we beter rechttoe rechtaan spelen. We betten onze sterke handen en folden onze zwakke handen.

 

» SAMENVATTING

In elke hand moeten we afwegen of het beter is om misleiding te gebruiken of een normale play. Een belangrijk aspect zijn onze tegenstanders: Wanneer er veel tegenstanders in een hand zitten, vooral zwakke spelers, kun je beter zwakke handen folden en speciale moves vermijden. Een grote pot heeft hetzelfde effect, de kans is kleiner dat je een tegenstander kan laten folden.

Maar misleiding kan een groot voordeel zijn wanneer we kleine potten tegen sterke tegenstanders spelen, vooral heads-up of in een 3-handed pot. We verbergen onze handen waardoor we lastig te readen zijn, en hierdoor kan onze tegenstander dure fouten maken.

Tot slot wil ik graag David Sklansky citeren over "reverse thinking":

"Sometimes it might even be the best type of deception to play straightforward, since especially strong players will assume that you are bluffing." [3]

Bronnen:
[1]-[3] "The Theory of Poker", David Sklansky, S. 63-69